Eerder deze week ontvingen we het nieuws dat Spankerzeiler en Vremdijcker Tonny is overleden. Wij hebben dit weekend herinneringen opgehaald en het leven gevierd. Zijn boot, de Golden Brown, werd omgetoverd in een bloemenzee, en er werden door Suzan, zijn trouwe bemanning mooie woorden gesproken.

Vrijdag kwamen de eerste Spankerzeilers al aan en werd met een paar (zeg maar veel) biertjes bijgepraat tot in de late uurtjes. Ook baby-ezel Gerard van de Vremdijckbarcrew was aanwezig en genoot hij van de gezelligheid. Gelukkig startten we zaterdag pas om 12:00, dus de roes kon uitgeslapen worden. Dit weekend was er een primeur: zowel Jan de Bokx als Steven Clemmens hadden een nieuwe spanker gekocht! Jan is nu trotse eigenaar van de 940 en Steven van de 953. Nog even wennen in de nieuwe boot, maar ze hebben zeker niet onverdienstelijk gevaren!

Je zou zeggen: met een starttijd van 12:00 is iedereen wel op tijd bij de start, maar zoals wel vaker was het spankerveld bij het startsein niet compleet. Voortaan nog maar een uurtje later starten? Bij de eerste wedstrijden bleek maar weer dat er sprake was van thuisvoordeel. Het omvaren rond het eiland en daar winst mee behalen, of precies weten waar je moet varen om net niet vast te lopen, daar wisten de Spankeraars van de Braakman wel raad mee. Het was zoeken naar de vlaagjes en de bemanning mocht zich ergens onderin de boot opvouwen, maar er konden op de eerste dag 5 wedstrijden gevaren worden. In plaats van de befaamde-bourgondische-braakman-barbecue die helaas niet kon doorgaan vanwege de coronamaatregelen, hebben we gegeten in Restaurant de Braakman.

Waar delen van Zeeland zeer veel regen hebben gehad met overlast tot gevolg, hebben wij maar 2 kleine buitjes gehad zaterdag. Zoals de Vremdijckers zeggen: de Braakman heeft toch echt een ander klimaat. En dat bleek ook op de zondag waar te zijn. Waar zondagochtend de Braakman zonovergoten was, was de Braakman in de middag bewolkt en grauw. We hoopten op wind in de buien, maar niks bleek minder waar. Draaiingen en zachte vlaagjes, dat kregen we. Er werd gekruist in het spinnakerrak en er werd nagedacht om de spinnaker te zetten in het kruisrak. De buien hadden nog een klein cadeautje voor ons: het heeft het laatste rak keihard geregend, we kwamen als verzopen katjes weer terug op de kant. De trapezebroeken kunnen na dit weekend vrijwel ongebruikt weer opgeborgen worden.

Dit weekend maakten Vera en Quinta hun voorzichtige stuurvrouwendebuut door 2 wedstrijden te sturen en heeft Sanne aan het stuurvrouwschap geproefd door tussen de wedstrijden door te gaan sturen.

Jan en Joris bleken met de nieuwe Spanker en op thuiswater de snelsten en hebben de Spankercup gewonnen. Gefeliciteerd! Veel dank aan WV Vremdijck voor dit mooie wedstrijdweekend en de gastvrijheid!